Facebook   |   Instagram
Home   |   Over Ons   |   Verslagen   |   Contact =
x
Home
Over Ons
Verslagen
Contact
Volg ons ook via:
Facebook   |   Instagram

Premier Drum Corps i Sverige, del två

8 March 2020 | Premier Drumcorps

Premier Drumcorps deed van 6 tot en met 9 maart een lang weekend Zweden. In het vorige deel (del en) waren we gekomen tot zaterdagavond. Hoog tijd voor het vervolg.

Door Johan Lok

Toen op zaterdagavond de slaapzakken werden uitgerold in de zaal van Göteborgs Skyttesportförening, was er al gezegd dat zondag om 7 uur het licht weer aan zou gaan. En afspraak is afspraak, dus dat gebeurde ook. Met een rustig muziekje konden we wakker worden, tot Erik besloot dat het tijd was voor Wakker Worden van Jochem Myjer. En geloof me, als dat voorbij is, ben je absoluut wakker.

Uiteraard was het afspelen van dat nummer de schuld van Falko. Zoals alles het hele weekend zijn schuld was. Zelfs de leden van HiP en Passie waren daarvan overtuigd. Regelmatig schalde Falko’s naam dan ook in het rond.

Leuk was wel dat in de Duitse McDonalds diverse leden van de beide verenigingen nog wat afwachtend naar elkaar keken. Op zondag ontstond er echter steeds meer contact en werden al snel diverse social media-gegevens uitgewisseld.

In de kantine van de schietsport-club stond één pot koffie en degenen die het eerst waren, maakten daar dankbaar gebruik van om echt wakker te worden. Toen de bus arriveerde, werd ingeladen, ingestapt en afgereisd naar de school in Mölnlycke. Rustig gebeurde dat niet, want HiP-lid Roy had wel heel veel vragen en opmerkingen. Hij wilde zelfs weten wat jarretelles nou precies waren. 

We reden langs het Liseberg Amusement Park en van verschillende kanten kwam het verzoek of het tripje niet met een dag verlengd kon worden, zodat dat bezocht kon worden. Helaas zat dat er niet in.

Weer in Mölnlycke werd er ontbeten en verkleed, want om 10 uur moest worden opgetreden. Die zondag was een dag vol workshops in het Hulebäcksgymnasiet. En wij mochten de bezoekers muzikaal van harte welkom heten. Nou, dat was geen probleem. De straatvolgorde werd op twee verschillende muzikale manieren gespeeld en verder onder meer Valero. Uiteraard lieten we ook nog de muziek van de show Clicks horen. Naast ons stond HiP en samen deden we Samba Rumba. Dat gebeurde nadat Henry de aanwezigen welkom had geheten met de woorden hej, hej en vervolgens zei dat dat het enige Nederlands was dat hij machtig was. 

Na Samba, Rumba mochten wij in de zaal plaatsnemen en vertelde Henry over het ontstaan van de show Into The Light van HiP. Hij liet originele stukken muziek horen, waarna HiP liet horen wat zij daarvan hadden gemaakt.

Daarna kon worden ingepakt en moest de vrachtwagen weer worden ingeladen. Vervolgens konden we nog genieten van diverse Zweedse slagwerkers die hun kunnen toonden tijdens de zondag van het weekend dat Sipaa de titel Music In Motion had gegeven. Zoals van het Sundsgårdens folkhögskolas percussion ensemble. Elena was enorm onder de indruk van marimbavirtuoos Johan Bridger en er kon ook worden geluisterd naar drummer Frank ‘Frallan’ Nilsson, die ook nog even samenspeelde met een al even virtuoze congaspeler. 

Tussendoor werd geluncht en voordat we vertrokken richting Nederland werd nog een stukje gewandeld. Dat werd een natte bedoening, aangezien het steeds harder begon te regenen. Toch konden er nog wel wat afsluitende foto’s worden gemaakt.

De bus stopte al vrij snel bij een McDonalds, maar daar bleek het enorm druk. Daarom werd besloten naar de volgende Mac door te rijden. Die was inderdaad veel rustiger. Dat bleek ook niet zo gek, want veel van de palen om je eten te bestellen waren buiten werking. Uiteindelijk kreeg toch iedereen wat hij wilde. 

Volgens René mocht het allemaal niet te lang duren omdat we anders te laat bij de pont naar Duitsland zouden aankomen. Dat bleek echter geen probleem, al misten we die pont wel. Maar dat had te maken met het feit dat er niet goed aangemeld was, zodat we nog een extra rondje moesten om dat alsnog te doen, waardoor we alsnog de pont misten en er eentje later dienden te nemen. In plaats van om 11.00 uur, vertrokken we nu om kwart voor twaalf uit Denemarken. 

Het laatste stuk door Duitsland werd, net als de eerste nacht, geprobeerd te slapen tijdens het rijden.

De aankomst in Krommenie was later dan gepland. Dat kwam niet alleen door de gemiste pont, maar ook omdat we voor Amersfoort in een enorme file verzeild raakten. Maar uiteindelijk kwam toch ons Music Centre in zicht.

Later die middag was ook de vrachtwagen in Krommenie en kon worden uitgeladen. En nadat nog weer later HiP en Passie hun spullen bij ons hadden opgehaald, was het weekend Zweden echt voorbij. Een geslaagd evenement dat voor herhaling vatbaar is, dat door de leden niet snel vergeten zal worden en waar absoluut nog lang over zal worden gesproken.